ثلث اول و دوم عید به رفت و آمد، پیک نیک، تمرین زیاد پیانو و خواب تا لنگ ظهر گذشت.و اما ثلث سوم عید به مدت 6 روز مشهد رفتیم و هر 3 شب قدر در حرم بودیم و چه سفری بود... سفری که به شکل عجیبی قسمتمون شد... و احساس میکنم خدا میخاست شب های قدر امسال ما در جوار امام باشم. دمش گرم.در طول سفر 4 تا فیلم (آمادئوس، 1492 فتح بهشت، امپراطور خورشید، بره) رو تو هتل و 2 تا فیلم(ناپلئون و کینگزمن) رو در قطار دیدم.رستوران های خوبی رفتیم. کلی هم زعفرون و زرشک و هل و زردچوبه و عطر خریدیم. زعفرون در عرض 2 ماه قیمتش دوبله شده بود...خدا قسمت همه بکنه.

میخام خلاصه کتاب ملتها چرا شکست میخورند رو بنویسم. چون تازه تمومش کردم. فکر کنم با این توضیحات من کسی دیگه لازم نباشه کتابو بخونه.و اما...کتاب میگه نظریات مختلفی میگه که فقیر بودن یا توسعه یافته بودن یه کشور به خاطر عواملی چون 1-جغرافیا، آب و هوا 2-فرهنگ و دین و... 3-سواد و کاربلدی حاکمان هستش. هیچ کدوم اینا نیست. بلکه موضوع به پیکربندی نهاد های سیاسی و اقتصادی برمیگرد.کتاب میگه که 2 محور اصلی 1-سیاست و 2-اقتصاد داریم.هر کدوم این محور ها میتونه 2 حالت نهادی داشته باشه. 1-یا نهادهاشون استثماریه، یا 2- نهادهاشون فراگیره.نهادهای استثماری یعنی مجموعه قوانین و ساختارها جوریه که تمام قدرت اون حوزه رو برای خودمون میخایم و دیگران نباید ورود کنن بلکه ناخالص ها باید حذف بشن.فراگیر یعنی به همه اجازه عرض اندام داده میشه و در این شرایط اونایی که لیاقت دارن رشد میکنن و اونایی که لیاقت ندارن کوتوله میمونن. چه سیاسی، چه اقتصادی.کتاب میگه "شکست ملت ها" یعنی هم نهاد سیاسی و هم نهاد اقتصادی استثماری باشه. در این صورت مردم یه کشور کار میکنن و منافعش میره تو جیب یه عده خاص و مستمرا مردم فقیر میشن. این حالت یعنی سیاست مداران کنونی بچسبن به قدرتشون و ولکن نباشن. بنگاه های کنونی اقتصادم به کمتر کس جدیدی اجازه ورود به اقتصاد رو بدن و درهای اقتصادو ببندن. با هزینه ای که مردم باید پرداخت کنن، انواع انحصارات ایجاد میکنن و خودشون پای سفره میشینن و به کسی غیر خودشونم هم اجازه نمیدن پای سفره بشینه. سیاسیون از بقای این شکلیه اقتصادیون حمایت میکنن و اقتصادیون هم از بقای سیاسیون حمایت میکنن و برای این هدف انواع خرجها میکنن... چه قدر آشنا!رشد و توسعه اقتصادی و ثروتمند و مرفه شدن مردم، فقط در شرایطی رخ میده که

حالا یه کشوری پیدا شده با پرداخت هزینه گزاف و به بهای فقیر شدن و عقب موندن ملت خودش درست یا غلط با آن کشور کذا درگیر شده... یه آدم عادی ساکن در کشورهای عربی اصولا باید یه کوچولو ته دلش خوشحال باشه دیگه. مثل این میمونه که یکی از ساکنان ساختمون سر یه موضوعی با گنده لات محله که همه از دستش شکارن و ازش حساب میبرن درگیر شده یه سیلی ولو کمجون هم خابونده زیر گوشش. اصولا آدمای ساختمون باید بگن دمش گرم و ته دلشون جیگرشون حال بیاد. ولی جالب اینجاست که یکی مثل شاه اردن تمام تلاششو کرده تا به ساقط شدن موشک ها کمک کنه.یا خیلی بیشرف و بیغیرته، یا دست نشانده علنیه و به ماموریتش عمل کرده، یا رئیس یه نظام به شدت ضعیفه که اگه این کارو نمیکرد گوششو بدجوری میپیچوندن. شاید عوضش میکردن... شایدم ترکیب همه موارده